گشت وسپس با توالى فتوحات مسلمين اسلامي توسعه يافت وعوائد وغنائم حكوت روز افزون گرديد . از آن پس گرچه تقسيم أموال وحقوق بيت المال براساس تمايل پادشاه وسياست روز هيئت حاكمه وبدون رعايت ضوابط خاصه اى كه متضمن احقاق حق عموم مسلمانان وتساوى آنان در حدود وحقوق باشد قرار گرفت وغالبا وعملا بيت المال در اختيار سلاطين أموي وبعدها عباسى بود كه اتخذوا بلاد الله دولا وعباد الله خولا . با اين همه اصالت انتساب به قبائل ومبنائى كه خليفه ثاني تقسيم عطايا را بر آن نهاده بود في الجملة معتبر شمرده مىشد واز اين روى پايبندى اعراب مسلمان به حفظ نسب خود در سياست ودر زندگى اجتماعي آنان عامل مؤثرى محسوب مىشد . از سوى ديگر برخى از مسلمانان عرب وغير عرب بعلت وجود علائق وروابطى ميان انها با بعضي مسلمين منسوب به قبايل معروف ومحتشم عرب خود را مولاي آن قبايل مىناميدند ، بدين توضيح كه از قديم الأيام اعراب يا در جنگ وجدالها وغارتهاى قبيله اى ومحلى كه پيش از اسلام ويا أوائل آن ( كه از مشاهير اين وقايع ومجادلات به أيام العرب تعبير مىشود ) بدان معتاد بودند ، گاه قبيله غالب افرادى وخصوصا پسران جوانى را از قبيله مغلوب ، بصورت أسير وغنيمت جنگى با خود مىآوردند ، ويا بدون جنگ وغارت با دام گسترى آنها را مىربودند . اگر اين اسرار يار بوده شدگان كسى وكار دلسوز وتوانگرى داشتند دير يا زود در قبال پرداخت فديه يا مزاياى ديگرى آزاد ويا مبادله مىشدند وبه سوى قبيله خود بازمىگشتند .